Foute dwang voor fietsers

VINKEVEEN - Deze week wilde ik graag beginnen met u een kennisvraag voor te leggen. Bekijk de foto eerst maar even. Stel, u bent fietser, aan welke zijde van de paal rijdt u hem voorbij? Rechts of links? Ik schat zo maar in dat u mij “de rechter zijde” antwoord. En daar was ik nou precies bang voor toen ik deze situatie aantrof op het Achterbos in Vinkeveen. Hier wordt de suggestie gewekt dat fietsers rechts de paal voorbij moeten rijden. Tenslotte staat de paal circa een meter van het trottoir met een vrije strook waar makkelijk en zeker ook veilig een fietser kan rijden. Maar wanneer er een fietser met wat meer verkeerskennis aan komt trappen krijg je toch een heel andere situatie. Ik zou daar namelijk zelf aan de linkerzijde voorbij rijden. “Waarom” vraagt u mij nu vast. Ik zal proberen het uit te leggen. Het verkeersbordje is een gebod dat zegt dat alle bestuurders de paal aan de linkerzijde voorbij moeten rijden. En iemand die het stuur van een fiets vasthoud en met zijn beide voeten een draaiende beweging maakt is een bestuurder. De politie zou daar werkelijk een “Gouden Stek” kunnen hebben. Geen fietser volgt dat verkeersbord. Waarom breng ik het hier naar voren. Stelt u zich eens voor dat er vanuit de tegenovergestelde richting (Baambrugse Zuwe) een automobilist komt aanrijden. Niet zo iemand, zoals u en ik, die de verkeersregels voldoende kent. Nee, meer zo'n type die alle verkeersregels denkt te kennen. En daar rijden er nogal wat van kan ik u vertellen. Vooral zo eentje die andere weggebruikers graag wil laten merken wanneer zij een fout maken of zich onverantwoordelijk gedragen. Het maakt hem niet uit of het een fietser, bromfietser, voetganger of automobilist is. Hij zal wel even duidelijk laten merken dat de ander fout is. U bent er vast wel eens een tegengekomen. Het zijn meestal bestuurders van het mannelijk geslacht. Vaak geven ze een ruk aan het stuur in uw richting, geven wat extra gas, gaan nerveus met de koplampen knipperen of drukken eens flink op de claxon. Dat doen ze zeer waarschijnlijk ook wanneer u als fietser keurig de juiste, maar linkerzijde, van het verkeersbord neemt. Om dit soort situaties voor te blijven vind ik dat wegbeheerders niet zelf oplossingen mogen gaan verzinnen. Misschien lijkt het hier wel veiliger en duidelijker. Maar voor de mensen met iets meer verkeerskennis dan gemiddeld is dat zeker niet het geval. En wanneer u deze week mijn column gelezen hebt behoort u ook tot deze groep. Zoals de situatie hier is moet iedereen aan de linkerzijde voorbij rijden. Er is hier eerder sprake van een wegversmalling. Wanneer ik de wegbeheerder zou zijn werd deze situatie nog deze week aangepast. Gelukkig zag ik op de website van de gemeente dat ze op zoek is naar een medewerker “verkeer”. Ik ben nog niet gebeld overigens. Het zal dus eerdaags wel voor elkaar komen. Fiets voorzichtig en kies toch maar gewoon de veiligste zijde van deze gele paal.

Lantaarns in midden van trottoir

AALSMEER - Deze keer de Koningsstraat. Het doodlopende stuk van deze straat is de afgelopen maanden doorgetrokken naar de Karperstraat. Niet voor auto’s maar uitsluitend voor de fietsers. Een mooi recht fietspad met aan beide zijden een trottoir aangelegd. En omdat het in Aalsmeer-oost vast ook wel eens donker wordt zijn er bovendien lantaarnpalen geplaatst. Mooi en veilig dus. Er is kennelijk goed over nagedacht door mensen die verstand hebben van esthetische inrichting. Het is niet de eerste keer dat ik uw wegbeheerder attent maak op raar geplaatste lantaarnpalen. (U kunt de column nog eens nalezen op mijn site, nummer 2008-03.) Zal de wegbeheerder weten dat er op een trottoir niet alleen voetgangers met helder zicht lopen. Hij zal toch wel weten dat (tweeling) kinderwagens, rolstoelen, visueel gehandicapten voetgangers en niet te vergeten de gehandicaptenautootjes op trottoirs te vinden zijn. Bestuurder van die autootjes mogen rijden op plaatsen waar ze het zelf veilig vinden. Dus ook op een trottoir. Dus ook op dit trottoir. Hoewel deze autootjes smal lijken zijn ze toch altijd zo’n 1.10 meter breed. In ieder geval breder dan de smalste doorgang die hier nu gerealiseerd is. De afstand tussen het fietspad en de lantaarnpalen is minder dan 1.10 meter. Net als de afstand tussen de berm en de palen. Slechtzienden verwachten toch niet hele series lantaarnpalen in het midden van een trottoir. Kom op gemeente, denk toch eens na. Dit kan tegenwoordig echt niet meer. Misschien denkt u als lezer nu “dan gebruiken ze toch het trottoir aan de andere zijde. Daar waar geen lantaarnpalen staan” In dat geval raadt ik u aan eens te kijken wanneer de school begint of uitgaat. Druk, druk, druk aan die zijde. Ook ik zou niet graag tussen al die springende en rennende jeugd rijden of wandelen. Wanneer je een trottoir aanlegt, leg er dan een aan die veilig is en waarop iedereen weet wat hij/zij verkeerstechnisch kan verwachten. Ik ben benieuwd wat de gemeente deze keer gaat doen. Dit was voor mij in ieder geval de laatste keer dat ik u, en de gemeente Aalsmeer, ongevraagd mijn mening heb mogen geven over de verkeersveiligheid. Dit is namelijk mijn laatste column geweest voor het Witte Weekblad. Bedankt voor alle tips die ik van u heb mogen ontvangen. Uiteraard bedank ik vooral de redactie voor de kans en het vertrouwen. Stoppen met schrijven over verkeer doe ik niet. Op mijn site kunt u mij volgen bij mijn nieuwe stap. Heel graag tot ziens.

Uitrit of weg van rechts

AALSMEER - Je kunt als bestuurder soms ernstig aan het twijfelen worden gebracht. Wie vraagt zich tijdens het rijden nooit eens af of hij/zij wel of niet op een voorrangsweg rijdt. Toch plezierig te weten in het geval er verkeer van rechts komt. Tenslotte zit een ongeluk in een klein hoekje. Andere keren weet je niet precies wat je met een bepaald verkeersbord of teken op het wegdek aan moet. Maar goed, we hadden het over twijfelsituaties. Soms word ik uitgenodigd om een onderwerp uit het verkeer te bespreken. Vaak ontstaan er op deze dagen gezellige discussies over situaties in het verkeer. Zo werd mij laatst in Aalsmeer gevraagd wie er precies voorrang heeft op de kruisingen van de Stommeerweg. Uiteraard ben ik gelijk even gaan kijken. En ik moet zeggen dat het inderdaad een situatie is waar verschil van mening over kan ontstaan. Om een antwoord te kunnen geven is het voor u belangrijk te weten wanneer een uitrit ook werkelijk een uitrit is. Er zijn twee mogelijkheden. Ten eerste is een weg een uitrit wanneer iedereen vindt dat het er een is. Denk hierbij maar aan een boerenerf. Ten tweede is het een uitrit wanneer hij als zodanig is ingericht. “Maar waar moet deze inrichting dan aan voldoen” hoor ik u denken. Hierbij zijn enkele belangrijke kenmerken. Verplicht is in ieder geval een grijze schuine rand met twee haakse (90 graden) hoektegels. En, ook niet onbelangrijk, moet het trottoir verhoogd langs de doorgaande weg liggen en mogen er geen bochtbanden gebruikt worden. We kunnen dus, rijdend op de Stommeerweg, met een gerust hart zeggen dat we hier te maken hebben met een uitrit. Iedereen vindt dit een uitrit, geen twijfel mogelijk. Toch heb ik een paar punten waardoor ik ernstig kan gaan twijfelen. Punten die ik op meer plaatsen in Aalsmeer ben tegengekomen. Om te beginnen vraag ik mij af welke weggebruiker het verschil ziet tussen een bochtband en een rond gelegde tegel. Dit effect wordt versterkt door de stoeptegels die rond gelegd zijn. Het trottoir loopt niet duidelijk door. Zeker wanneer het schemerig of donker is wordt het lastig. De bochten zijn duidelijk rond ingericht. Het effect van de hoektegel wordt hier teniet gedaan. Mijn tweede punt is het zicht op de situatie wanneer u uit een zijstraat komt, bijvoorbeeld uit de Hadleystraat. Net voordat het trottoir begint treft u op het wegdek naast elkaar liggend lange en korte witte strepen aan. De betekenis van deze strepen is over het algemeen duidelijk. U heeft hier te maken met een zogenaamde “snelheidsbeperkende maatregel”. Meestal ziet u deze strepen aan twee zijden van een bobbel midden in een wegdek. Maar hier niet. Hier treft u deze strepen slechts aan één zijde aan. Ga er dus vooral niet van uit dat u hier uitsluitend met een snelheidbeperkende maatregel te maken heeft. Het betreft hier volgens mij een onduidelijke situatie. Voor het verkeer uit de zijstraten is het niet duidelijk een uitrit. U zult het verkeer op de Stommeerweg voorrang moeten verlenen. Ook al denkt u van rechts te komen. U zult dus goed naar beneden, naar het wegdek, moeten kijken. Alleen zo kunt u te weten komen dat u het verkeer op de Stommeerweg voorrang moet geven. Rij voorzichtig, zeker bij een uitrit.

Wel of geen P-plaats

AALSMEER - Allereerst wil ik u laten weten dat de lantaarnpaal waarover ik enkele weken geleden schreef is verplaatst. Eerlijk is eerlijk, Aalsmeer verdient een pluim. De betreffende lantaarnpaal aan de Zwarteweg staat nu in de berm en belemmert de doorgang niet meer. Tijd dus voor een volgende situatie. Bewoners uit het Columbiahof stuurden mij een mailtje. Ik wil het u als lezer ook graag meteen voorleggen. Kijkend naar de foto vraag ik u “hoe zou u in deze weg parkeren?” De getoonde weg vormt de in- en uitrit van de appartementen aan het hof. Deze weg ligt direct naast het Wellantcollega op de hoek van de Hortensialaan met de Mensinglaan. De bewoners worden gek van ouders die hun kroost met de auto naar deze school brengen en weer ophalen. Niet snel even naar school rijden, stoppen, uit/in laten stappen en wegrijden. Nee, de auto's worden schots- en scheef geparkeerd. Daarna worden de lieve koters van de auto tot aan de deur van de school bij de hand meegenomen. En zeer waarschijnlijk aan het einde van de dag hetzelfde maar dan in tegenovergestelde richting. De doorgang op deze weg wordt daardoor regelmatig geheel of gedeeltelijk geblokkeerd. Het gevolg is dat de bewoners van het Columbiahof regelmatig moeten wachten voordat ze er met hun auto door kunnen. Nu vind ik een wachtende bewoner niet meteen heel erg. Maar voor hetzelfde geld betreft het een ambulance of andere hulpverlener. En dan is het toch andere koek. Dit was reden voor de bewoners om de gemeente te vragen om een oplossing. En die kwam er. Op de hoek, aan de linkerzijde, staat nu een blauw vierkant bord met een witte letter “P”. Dit bord geeft aan dat er geparkeerd mag worden. Op zich al vreemd want dat willen we juist niet. Misschien dacht de gemeente dat de taxi ouders wel door zouden hebben dat er iets doorgereden moest worden. Tenslotte liggen er voor de appartementen genoeg parkeerplaatsen. Maar het probleem bleef kennelijk bestaan. Een ongeduldige bewoner ergerde zich daar waarschijnlijk aan en plaatste zelf aan de linkerzijde een onderbroken gele lijn. Deze lijn is echter zo slordig aangebracht dat ik nooit geloof dat dit werk door de gemeente is uitgevoerd. Maar hij is wel rechtsgeldig. Het maakt namelijk niet uit wie een bord plaatst of wie tekens op het wegdek aanbrengt. Een automobilist hoeft zich namelijk nooit af te vragen of een bord of een verkeersteken wel rechtsgeldig is. Deze lijn betekent gewoon “verboden te parkeren aan de zijde waarop de lijn geplaatst is”. Aan de rechterkant van de weg is deze gele lijn lijn echter niet te vinden. Daar mag je dus nog steeds wél parkeren. Daarmee is het versperren van de weg nog steeds niet opgelost. Ter afsluiting nog een tip voor degene die ook een weg of stoeprand willen schilderen, “Doe het niet”. Onze Politie weet dondersgoed op welk weggedeelte de gemeente een verkeersbesluit heeft genomen. Zij zullen dus zeker niet mee doen aan dit spelletje. Daarbij komt dat je als amateurschilder gemeenschapsgoederen vernield hebt. Zonder al te veel fantasie is hier een duidelijke en officiële oplossing te creëren. En die oplossing laat ik graag weer aan de gemeente over.

Aanpak N201

MIJDRECHT - Vorige week vroeg ik mij af hoeveel fietsers dagelijks het fietspad tussen Mijdrecht en Uithoorn gebruiken. Niet alleen voor hun plezier maar domweg omdat het moet. Ik doel hierbij vooral op de vice versa ritjes naar de scholen in Mijdrecht, Uithoorn en Amstelveen. En vergeet ook de werknemers van o.a. Schiphol en de veiling (VBA) in Aalsmeer niet. Al met al durf ik te stellen dat het er honderden zijn. Twee jaar geleden is dit gedeelte van de N201 nog wekenlang afgesloten geweest voor het auto- en motorverkeer. Dat was hard nodig. Een afsluiting was toen onontkoombaar. Geen twijfel over mogelijk. Deze afsluiting werd tijdig en duidelijk door de betrokken instanties aan de weggebruikers duidelijk gemaakt. In die periode hoorde ik weinig klachten en was het werkelijk een genot om in de vroege uurtjes naar mijn werk in Aalsmeer te fietsen. Rust, rust en nog eens rust. Af en toe het gesnor van een scootertje, maar daar bleef het dan ook bij. Nu pas is dus het fietspad aan de beurt. Waarschijnlijk heeft men eerst wat geld moeten sparen. De afsluiting werd grondig uitgevoerd. Op de kruisingen werden tekstborden, betonnen blokken, verkeersborden en hekken geplaatst. Voor de werkmannen vast de meest simpele klus die week. Op de gele tekstborden stond te lezen dat vanaf 14 januari zou worden begonnen met de renovatie van het fietspad. Al zou je als fietser willen, je kon er gewoonweg niet door. Om fietsen was de enige mogelijkheid. Niet een kleine honderd meter maar vele kilometers. En dat dagelijks twee keer. Vandaag, wanneer ik dit stukje schrijf, is het zondag 20 januari. Ik ben alleen thuis en begin me al schrijvend steeds meer te verbazen. Het fietspad ligt er nog net zo bij als vorige week. Ja, er zijn wat betonblokken uit de berm tussen de rijbaan en fietspad gehaald. Maar om daar nu een week lang een heel fietspad voor af te sluiten gaat mij echt veel te ver. Op internet heb ik gezocht naar de reden hiervan. Een van de reden zou het slechte weer kunnen zijn. Bij flinke regenval wordt er door de wegenbouwers niet geasfalteerd. Maar daar was men nog niet eens aan toe. Realiseert men zich wel dat al die honderden fietsers vele kilometer moesten omrijden. Vaak tegen de wind en regen in. Ik weet dat ik de wijsheid niet in pacht heb. Toch denk ik dat het slimmer zou zijn geweest wanneer de wegenbouwers het fietspad twee jaar geleden meegenomen zouden hebben. Gelijk met het autogedeelte. Ja, de auto's en motoren hadden misschien een weekje langer moeten omrijden. De fietsers hadden dan in ieder geval als alternatief gebruik kunnen maken van de hoofdrijbaan. Op internet las ik ook dat de werkzaamheden tot mei 2008 duren. Nu wordt ik toch echt verdrietig. Onderhoud aan de N201 hoofdrijbaan vraagt enkele weken en voor het smallere fietspad heeft men vele maanden nodig. De economische schade is bij fietsende scholieren en werknemers waarschijnlijk niet zo goed te meten. Ook hebben fietsers geen belangenvereniging die het op voorhand voor hen opneemt. Mij lijkt de gehele planning en uitvoering dus vooral te bestaan uit gemakzucht. Terwijl ik in de Amstelhoek foto's aan het maken was zag ik tot mijn grote verbazing een grote tekstfout op een van de borden. De fietsers in de richting Mijdrecht werden rechtsaf, langs de Amstel, via De Hoef gestuurd. Op andere plaatsen zag ik dat de fietsers de afzettingen massaal negeerden. Men reed over de rijbaan van de N201, door de bosjes bij Het Fort, enz. Ook werden afzettingen opzij geschoven. Uiteraard zou ik haast zeggen. Wanneer je als fietser ziet dat er niet gewerkt wordt ga je dat soort fratsen uithalen. Een zeer gevaarlijke situatie. Fietst u eerdaags deze route, doe extra voorzichtig!

Lantaarn midden in het trottoir (Aalsmeer)

AALSMEER - Een paar weken geleden schreef ik over gehandicapten voertuigen in de Zijdstraat. In die column gaf ik u aan dat de maximale breedte van deze voertuigen 1.10 meter is. En, ook niet onbelangrijk, dat deze bestuurders zelf mogen bepalen waar zij rijden. Zolang het maar veilig is. Daarom treft u deze voertuigen meestal op het fietspad en/of trottoir aan. Deze week neem ik het weer op voor deze groep. Een buurtbewoner stuurde mij een mailtje over een opmerkelijk inrichting van de vernieuwde Zwarteweg in Aalsmeer. En dan met name het trottoir op de hoek met de Lakenblekerstraat. Vooraf is het goed te weten dat aan de Zwarteweg het revalidatiecentrum Heliomare gevestigd is. Met andere woorden, dagelijks rijden hier meerdere personen met hun gehandicaptenvoertuig. De trottoirs op de hoeken met de Lakenblekerstraat zijn zelfs speciaal voor deze groep verlaagd. Deze verlagingen maakt het hen makkelijk om, zonder brokken te maken, tegen het trottoir op te rijden. Al met al een prima en veilig initiatief. Zou je zeggen tenminste. Het is alleen jammer dat men, eenmaal op het trottoir, geen meter verder komt. De Aalsmeerse lantaarnpaal plaatser heeft namelijk midden op het trottoir zo'n ding neergezet. Niet aan de kant of in de bosjes, nee midden op het trottoir. De ruimte bij deze doorgang is slechts 2,5 stoeptegel. Ik weet dat iedere stoeptegel zo'n 30 cm is. Wanneer ik het goed uitreken is de doorgang dus niet meer dan een krappe 75 cm. Een gehandicapte voertuig komt hier dus zo'n 35 cm. te kort. En dan heb ik de buiten- spiegeltjes nog niet eens meegerekend. Nu zou je bij één paal nog kunnen denken aan een vergissing. Maar onze palenplaatser heeft zich dan toch echt een tweede keer vergist. Net om de hoek, op de Lakenblekerstraat zelf, bestaat een vergelijkbare situatie. Ik ga aan het begin van het mooie jaar 2008 voorlopig maar uit van een vergissing. Vergissen is menselijk. En vergissingen mogen herstelt worden. Kijk uit voor voetgangers op het trottoir, maar zeker ook voor lantaarnpalen.

Tegel "invalide parkeerplaats"

VINKEVEEN - Je kunt als bestuurder tijdens het rijden soms ernstig aan het twijfelen worden gebracht. Wie vraagt zich tijdens het rijden nooit eens af of hij/zij wel of niet op een voorrangsweg rijdt. Plezierig om dat als bestuurder te weten voor het geval er verkeer van rechts komt. Tenslotte zit een ongeluk in een klein hoekje. En op een snelweg weet je soms ook niet precies de maximale toegestane snelheid meer. Gauw even naar de hectometerbordjes kijken om je geheugen op te frissen. Andere keren weet je niet precies wat je met een bepaald bord of teken op het wegdek aan moet. Dit laatste heeft vooral te maken met de kennis die wij als bestuurders van de huidige verkeersregels hebben. Want zeg nu eens eerlijk, hoe lang heeft u uw rijbewijs al en hoe vaak heeft u uw verkeerskennis opgefrist. Maar goed, we hadden het over twijfelsituaties. Soms mag ik aan een groep een verkeerspresentatie geven. Meestal ontstaan er gezellige discussies over bijzondere of onbegrijpelijke situaties. Zo werd mij laatst gevraagd wat precies de betekenis is van een tegel in het wegdek met de afbeelding van een poppetje in een rolstoel. Zo'n tegel treft u bijvoorbeeld in de Talingenlaan te Vinkeveen aan nabij het winkelcentrum. Deze tegel geeft onmiskenbaar aan dat die parkeerplaats bestemd is voor een auto, bestuurd door een invalide. Zo'n soort tegeltje kunt u ook aantreffen op een woonerf. Alleen staat daar dan geen “rolstoel” maar de letter “P” in afgebeeld. De hamvraag in dit geval is, kijkend naar de foto, of u daar mag parkeren. Tussen de twee tegeltjes die ik zojuist omschreef zit één groot verschil. Op een woonerf mag u met uw auto of motor uitsluitend parkeren op parkeerplaatsen die zijn aangeduid met de letter “P” in het wegdek. Dit staat zo beschreven in onze wetgeving, in dit geval het RVV. Stoort u zich daar niet aan en parkeert u uw voertuig toch buiten deze aangewezen plaatsen dan is de kans op zo'n klein geel papiertje onder de ruitenwisser vrij groot. Het tegeltje met de rolstoel daarentegen is meer een hulptegeltje. Wanneer de wegbeheerder een bepaalde plaats wil vrijhouden moet er in ieder geval een verkeersbord geplaatst worden. Dit verkeersbord is dan een parkeerverbod met ondertekst “uitgezonderd invaliden“. Al dan niet met een kenteken van de toegestane auto. Met andere woorden, treft u een situatie aan zoals die in Vinkeveen ,dan mag u er parkeren. Waarschijnlijk heeft op die plaats vroeger wel een parkeerverbod gestaan. De paal is ooit eens weggehaald en de tegel is blijven liggen. Rij - en parkeer voorzichtig.