Let op uw kinderen!

De schooljeugd worden door haar ouders weer het verkeer in geschopt. De vakantie zit er op. Het normale woon-werk verkeer komt langzaam op gang. De beroepschauffeur hoeft zich niet meer te storen aan het vakantieverkeer. En de caravanliefhebber op zijn beurt niet meer aan de vrachtauto. De meesten van ons gaan aan het werk om te sparen voor een volgende vakantie. Met als gevolg dat we de files weer tegemoet kunnen zien. We hoeven ons dan in ieder geval niet te storen aan die andere medeweggebruiker. Tenslotte staan we dan allemaal stil. Na onze vakanties worden we, zoals vorige jaren, geconfronteerd met spandoeken voorzien van de tekst: "De scholen zijn weer begonnen". Een vriend van mij maakte ooit eens de volgende, grappig bedoelde, opmerking toen hij die tekst las: "Gelukkig, dan zitten de kinderen veilig op school, hoef ik daar geen rekening mee te houden en kan ik gas geven." Maar daar gaat het spandoek natuurlijk niet over. Het is een verzoek aan ons, volwassen bestuurders, om rekening te houden met de schoolgaande jeugd. Uiteraard doet iedereen dat die ook maar een greintje verstand heeft. Tenslotte weten wij dat de jeugd bijna geen verkeersles meer krijgt op school en haar gedrag op de weg onvoorspelbaar is. Wij hebben uiteindelijk zelf ook deel uitgemaakt van die groep. Op de basisschool wordt nog net geleerd dat je de hand moet uitsteken bij het afslaan. En daar blijft het volgens mij ook bij. De kinderen kunnen daar zelf weinig aan doen maar wij als volwassenen wel. En dan met name de ouders van die kinderen. Het verbaast mij dat ouders kennelijk weinig op hebben met zaken waar ze wel degelijk iets aan kunnen doen. Scholieren op fietsen zonder licht of met slecht werkende remmen komen nog steeds voor. Maar het kan nog erger. De weg wordt ook dagelijks bevolkt door jeugd op opgevoerde scootertjes, brommobielen en tot langzaam verkeer omgebouwde personenauto's. Ik zie nieuwe scooters zonder spiegels, terwijl ze die vanaf 1 januari 2007 moeten hebben. En dan heb ik het nog niet over de gladde banden. Banden van scooters moeten een zichtbaar profiel hebben. (Een minimaal profiel staat nergens genoemd). En natuurlijk een goed werkende claxon. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wanneer u vader of moeder bent van een scholier is het volgende goed te weten. Verzekeringsmaatschappijen verhalen meer en meer de schade op de verzekeringsnemer wanneer er verwijtbaar gebreken, zoals achterstallig onderhoud, kunnen worden waargenomen. Hieronder valt dus ook het opvoeren van de scooter. Interpolis heb ik 3x per mail om een reactie gevraagd maar de verzekeraar durft dit kennelijk niet te bevestigen. Maak dus uw eigen afweging. En als ik nog een tip mag geven, zoek een motorrijschool bij u in de omgeving. Die kunnen uw kostbaarste bezit vast een paar uurtjes scooterles geven. Op die manier leren ze essentiële vaardigheden zoals sturen, remmen, bochten nemen en uitwijken.

Truckers maken er een poppenkast van

Vrachtwagenchauffeurs beginnen steeds meer op Jan Klaassen te lijken, die onnozele echtgenoot van Katrein uit de poppenkast. En niet vanwege het uiterlijk. Ik zie de chauffeurs namelijk steeds minder achter het stuurwiel van hun truck zitten. Op enkele uitzonderingen na die hun vak wél serieus nemen. En nu niet meteen boos worden want ik heb het hier niet over het rijgedrag. Daarover heb ik over het algemeen niet te klagen. Op de motor is het juist deze groep die tijdens het file rijden ruimte maakt. Deze mannen en vrouwen kijken prima in hun spiegels. Ik zou alleen nog wat vaker oogcontact met ze willen hebben. Maar dat is in veel gevallen een bijna onmogelijke zaak. De cabines van de mannen (ja meestal de mannen) worden regelmatig omgetoverd tot - laat ik het netjes houden - gezellige huiskamers. Compleet ingericht met een koffiezetapparaatje om onderweg een bakkie te kunnen doen en met vaantjes en vlaggetjes uit allerlei Europese landen achter de voorruit. Merkschildjes of bijna echte Spaanse stierenvechters speren in de hoek achter diezelfde voorruiten. En niet te vergeten die vreselijke naamborden, waarop staat te lezen hoe vrouw, vriendin, kinderen en kleinkinderen. Soms zie je er zelfs eentje rijden die vindt dat hij ons duidelijk moet maken dat hij opa is geworden. Bleef het hier maar bij. Maar het kan namelijk nog erger. Er zijn er bij die ons willen laten weten dat ze het christelijke geloof aanhangen. Een groot kruis, het liefst voorzien van rode of blauwe ledverlichting, prijkt dan achter de voorruit. Toe maar, het zal er wel bij horen. Weet u wat ik het aller-, allerergste vind? Dat zijn die overgordijntjes achter de zijruiten, met of zonder sierkwastjes. U kent ze vast wel. Die gordijntjes hebben absoluut hun nut om tijdens het slapen de cabine te verduisteren. Maar om je tijdens een rit achter zo'n gordijntje te verstoppen kan echt niet. Het komt de veiligheid op de weg niet ten goede. Het is niet alleen onverantwoord maar ook onbegrijpelijk. Terwijl de autofabrikanten er, omwille van de verkeersveiligheid, juist van alles aan doen om de raamoppervlaktes in de cabines zo groot mogelijk te maken. Dat zou je als chauffeur toch eigenlijk ook het liefst moeten willen. Door al die feestartikelen wordt het percentage vrije zicht weer drastisch naar beneden gebracht. Vrachtwagenchauffeurs en de overige verkeersdeelnemers moeten elkaar kunnen zien. Daar mag geen theatergordijntje tussen hangen. Tenzij het vak van beroepschauffeur één grote poppenkast blijkt te zijn. En dat lijkt me niet. Het is een serieus beroep.

Help Karla aan een (onzinnig) idee

Was me dat even schrikken. Karla Peijs van VVN denkt waarschijnlijk nog steeds dat ze minister is.
Regelmatig worden proefballonnetje opgelaten. Hoe kan ik mijzelf profileren, vragen onze bestuurders zich waarschijnlijk af. Nu is daar weer het onzinnige idee van een verhoging in het midden van provinciale wegen. Om het inhalen te beletten werd als reden opgegeven. Karla gaat gemakshalve maar even voorbij aan de tractoren, brommobielen en andere langzaam rijdende voertuigen. Ook word niet gedacht aan onze hulpdiensten, die juist wel moeten kunnen inhalen. De ambulance mag waarschijnlijk netjes achter een (45km/u) brommobiel aansluiten. Ik stel voor om, samen met u, een opsomming te maken van goede, slimme en innovatieve ideeën. Onze eigen AD-ballonnetjes. Misschien heeft de regering er ook nog wat aan. Dan kan niemand meer zeggen dat hij of zij een goed idee heeft gehad. Dat idee heeft dan al lang in de krant gestaan en is door ons bedacht. De mogelijkheid om het idee zelf te claimen wordt hiermee onderuit gehaald. Ik zal een voorzetje geven.
1. Alle trottoirs flink verhogen zodat er geen auto meer op kan om te parkeren.
2. Een drempel die omhoog komt wanneer het verkeerslicht rood is geworden zodat je wel moet stoppen.
3. Een flinke gleuf in de breedte van het plafonds van viaducten. Wanneer een buspassagier zijn hoofd uit het
   noodluik steekt blijft het hoofd tenminste heel.
4. Een oprolbaar zebrapad die een voetganger overal kan uitrollen en zodoende veilig kan oversteken.
5. Verbod om zonder rijbewijs met je elektrische maaimachine de berm voor je eigen woning te maaien.
   Tenslotte bevind je je gemotoriseerd op de weg.
6. Motoren uitvoeren met zijwieltjes die uitklappen zodra de snelheid onder de 5 km/u komt.
7. De tekst van iemand zijn rijbewijs laten tatoeëren op de onderarm. Kan het rijbewijs niet vergeten
    worden.
8. Racefietsen verplichten om een hoog stuur te hebben zodat ze vooruit blijven kijken.
9. Voorruiten van vrachtauto's weglaten zodat ze geen vlaggetjes meer kunnen ophangen die het zicht van de
    chauffeur belemmeren.
10. Zachte bermen beplanten met bomen. Dan zakt er geen auto meer in weg.
En zo is er meer te bedenken. Ik zie uw ideeën graag tegemoet. Ik hoop hiermee voorgoed een einde te maken aan al die onzinnige ideeën.

Ongestraft dronken achter het stuur

Zwaardere straffen voor dronken automobilisten. Daar kunnen de meeste van ons zich wel in vinden. Maar weet u dat er bestuurders zijn die in Nederland ongestraft onder invloed van drank, verdovende middelen en medicijnen kunnen rondrijden? De politie kan deze groep zelfs niet dwingen een blaas- of urinetest te ondergaan. Wel mogen ze hen vriendelijk verzoeken om aan een dergelijk onderzoek mee te werken. Als ze niet willen blazen dan blazen ze niet. Het vorderen van die medewerking is uit den boze. Aanhouden en voorgeleiden voor een Hulpofficier van Justitie is ook al geen mogelijkheid. Het vreemde is dat deze groep zich eigenlijk wel moet houden aan de Nederlandse wet. Het kan alleen niet afgedwongen worden. Deze autobestuurders zijn de mensen die in Nederland hun eigen land vertegenwoordigen. Hierdoor genieten zij diplomatieke onschendbaarheid. Diplomatieke onschendbaarheid is bij een verdrag van Wenen geregeld. De reden voor een dergelijk verdrag was dat diplomaten hun taak moesten kunnen uitoefenen zonder dat de autoriteiten hen onder druk konden zetten. De politie mag ze nog net een stopteken geven en hen naar het rijbewijs en/of dat diplomatieke ID vragen. De enige verplichting die zij als bestuurder hebben is, om op verzoek van de politie, het diplomatieke identiteitsbewijs te tonen. Mag de politie dan helemaal niets. Ja hoor, houd je vast. Ze mogen de contactsleuteltjes uit de auto halen. En als die auto gevaarlijk staat geparkeerd deze wegslepen. Wat betreft de bestuurder zelf? Die kan wel een rijverbod krijgen. Niet voor onze veiligheid zoals je misschien zou denken. Nee, voor zijn eigen veiligheid. Een wielklem om er voor te zorgen dat de bestuurder niet wegrijdt mag in veel gevallen ook al niet. De betrokken politieman of vrouw mag uiteraard wel de waarnemingen aan een proces-verbaal toevertrouwen. Maar waarvoor? Het wordt een proces verbaal waarin uitsluitend de waarnemingen staan. Niets kan worden gestaafd door een testuitslag of ander bewijs. Het proces verbaal gaat trouwens toch niet naar Justitie. Dus waarom zou je het doen? Het thuisland van de bestuurder zal, eventueel in overleg met de "Directie Kabinet en Protocol te Den Haag" wel zelf kunnen straffen. Inderdaad, "kunnen". Is er dan helemaal niets mogelijk? Ja hoor. De Nederlandse autoriteiten mogen, wanneer letsel is veroorzaakt of bij herhaling het thuisland "verzoeken" om de dronkaard terug te halen. Je familielid, vriend(in) of goede buur zal maar aangereden worden door zo'n drinkebroer. Waarmee ik niet zeg dat er in Nederland misbruik wordt gemaakt van de diplomatieke onschendbaarheid. Zeker niet. Iemand die een gevaar is voor onze samenleving moet kunnen worden aangehouden, voorgeleid en er moet van hem een blaastest worden afgenomen. Vervolgens zal die persoon zich voor een rechter moeten verantwoorden. Desnoods bij een rechter uit zijn eigen land. Rijden met een borrel op moet gestraft worden. Maar dan ook iedereen. Wat mij betreft tenminste.

Hoe veilig is de vluchtstrook?

Het regende op AD Autowereld.nl meningen over het tragische ongeval op een vluchtstrook in Luxemburg. De één vindt dat banden wisselen op een vluchtstrook moet kunnen, de ander vindt dit oliedom. De alcohol drinkende bestuurder moest het ontgelden. Terecht overigens. Andere keren is de jeugdige bestuurder aan de beurt en weer een andere keer de ouderen, slechtzienden, zondagsrijders, motorrijders of vrachtwagen-chauffeurs. Het verkeer is een samenspel waartoe de meesten van ons toegang hebben. Het maakt ons onafhankelijk. In Nederland hebben wij op alle autowegen en autosnelwegen een vluchtstrook. Deze strook is in principe verboden terrein. Uitsluitend in noodgevallen mogen wij hier zijn (telefoneren is overigens nog steeds geen noodgeval). Nederland zou Nederland niet zijn wanneer wij hierop geen uitzonderingen zouden hebben zoals het bus- en spitsverkeer. Buschauffeurs die over de vluchtstrook mogen rijden zijn zich terdege bewust van de risico's. Het zijn niet alleen lekke banden die je naar de strook doen vluchten. Een uitlaat kan losgeraakt zijn, je verlichting of ruitenwissers kunnen uitgevallen zijn of er komt rook onder je motorkap vandaan. Wat doe je dan? Doorrijden als het kan, geen twijfel over mogelijk. Stapvoets doorrijden naar een afrit of benzinestation, omwille van de veiligheid, is uiteraard toegestaan. Zelfs met een lekke band. Het zou fantastisch zijn wanneer iedereen zich bij pech zou realiseren dat het altijd verstandig is om direct de professionele hulpdiensten in te schakelen. Politie, ANWB of Route Mobiel zullen de eersten zijn die de melding krijgen. Sleepbedrijven, kantonniers en brandweer kunnen door hen ingeschakeld worden. Deze profs zijn opgeleid en hebben de middelen om de pechvogels veilig verder te helpen. Indien deze diensten het zelf onveilig vinden halen ze er desnoods een tweede dienst bij. Eventueel alle beschikbare diensten totdat de meest veilige situatie is bereikt. Wanneer u 112 belt bestaat er op de meeste auto(snel)wegen zelfs de mogelijkheid om een rood kruis te geven boven de rijstrook naast de vluchtstrook. Is het 100% veilig wanneer alle hulpdiensten aanwezig zijn, de rechterrijstrook is afgesloten en u achter de vangrail staat met een oranje hesje aan. Nee, natuurlijk niet. Er zijn altijd vermoeide, zoekende, nieuwsgierige, lezende, telefonerende, drinkende of radiozenderzoekende bestuurders onderweg. Maar ook auto's die technisch niet helemaal in orde zijn, vrachtauto's met vlaggetjes achter de voorruit die het zicht van de chauffeur belemmeren of vrachtauto's met losse lading. Noem maar op. Laten we proberen om het verkeer samen veiliger te maken en de schuldvraag niet alleen bij een ander neer te leggen.

Hoe veilig is een 30 km zone?

Het aantal dodelijke aanrijdingen in 30 km zones is in 5 jaar tijd bijna verdubbeld. Ik kijk daar niet echt vreemd van op. Volgens mij zijn er meerdere punten die daar debet aan zijn. Ten eerste worden er door gemeentes wegen aangewezen waar juist veel fietsverkeer voorkomt in combinatie met autoverkeer. Daar zie ik vooral kinderen, van en naar school, met een spelend fietsgedrag. Ten tweede wordt er van de wegbeheerders verwacht dat ze deze zones zodanig inrichten dat 30 km per uur een vanzelfsprekende snelheid is. Als derde punt noem ik het feit dat de politie ooit verzocht is op deze wegen zeer terughoudend te zijn met reguliere snelheidscontroles. En ten vierde vind ik de inrichting vaak onduidelijk. De combinatie van deze punten baren mij zorgen. Meestal zijn er binnen deze 30 km/u zones wegversmallingen, drempels of bobbels aangebracht. De doorrijdbreedte bij deze punten is meestal net genoeg voor één auto. Spannend wanneer een fietser en automobilist er (praktisch) tegelijk door willen. Een bijna onmogelijke situatie. Jammer genoeg zit er achter het stuur van die auto's vaak ook een gestreste bestuurder. Eentje die altijd haast heeft en meent als eerste door de versmallingen te mogen. Nog net even voor die fietser langs. Desnoods door eerst nog snel wat extra gas te geven. En dan die hobbels! Inmiddels weet iedere autobestuurder dat je gewoon door kunt rijden zolang je de bobbel in het de midden van je auto kunt houden. En niet te vergeten de bestuurders van, meestal lease-auto's, die zonder problemen en met hoge snelheid een verkeersdrempel durven te nemen. Tot slot de zijwegen. Soms zie ik een echte in/uitrit situatie en soms lijken ze er op. En een andere keer is het weer een normale weg. Dus een antwoord op de vraag of verkeer van rechts voorrang heeft verschilt nogal eens. Onduidelijkheid alom. Alles bij elkaar opgeteld wordt het er niet veiliger op. Een duidelijke scheiding van auto's en fietsers blijft het mooist. De overheid geeft aan dat men zich in 30 km zones veiliger kan voelen. Dan zal diezelfde overheid dat ook waar moeten maken. Ja, het kost geld. En, hoe we het ook wenden of keren, wanneer iedereen zich aan de maximale snelheid van 30 km/u houdt en elkaar de ruimte gunt, blijven aanrijdingen vast vaker achterwege.

Raampje open, peuk er uit

Wat vindt u als automobilist van motorrijders? De meningen hierover verschillen. Hoewel ik vooral als automobilist voor deze rubriek schrijf, wil ik het ook een keertje doen als enthousiast motorrijder. Motorrijden doe ik inmiddels een jaar of tien. En met veel plezier. Hoewel mijn vrouw jammer genoeg nooit meegaat steunt zij mij fantastisch in deze hobby. Vorige week ben ik, samen met enkele vrienden en vriendinnen, richting Cochem in Duitsland gereden. Een toeristische plaats aan de Moezel. Een route met mooie wegen en nog mooiere vergezichten. Onze topmomenten waren de haarspeldbochten in de Eifel en de kilometers waar wij ons gas vol konden opendraaien op de autobahn. Heerlijk. Nu ik uw aandacht als automobilist heb, wil ik van de gelegenheid gebruik maken om u iets duidelijk maken waarvan u zich waarschijnlijk niet bewust bent. Om mijn punt helder te maken neem ik u eerst mee naar een mooie zomerse dag. U kent ze wel, die dagen dat de motorbezitters hun 'geliefde' uit de garage halen. Niet om naar het werk te rijden, nee, puur voor het plezier. Vooral om het gevoel motorrijder te zijn. En juist op dit soort dagen rijden wij motorrijders nogal eens mopperend achter een auto. Niet omdat hij ons geen ruimte geeft om in te inhalen. Ook niet omdat hij geen richting aangeeft. Nee, het gaat om iets veel simpelers. Op mooie dagen rijden sommige motorrijders graag met open vizier. Uiteraard dan wel met een bril. Ik ben er ook zo een. Heerlijk die wind in je gezicht. De geuren, zelfs die van dieselolie, geven een vrij en onafhankelijk gevoel. Kortom, de wind en zijn karakter maken ons duidelijk waarom wij motor rijden. Wat ons zo teleurstelt in de automobilist is het besproeien van de voorruit en het weggooien van brandende peuken, as en schillen. Een vriend van mij heeft tijdens een rit een brandende sigaret in zijn helm gekregen. Gelukkig heeft hij de glimmende kant van de motor nog boven kunnen houden. Een noodstop moest uitgevoerd worden. Afval en brandende peuken horen natuurlijk niet uit het raam van een rijdende auto gegooid te worden. Mijn verzoek aan autorijdend Nederland is dan ook om bij het weggooien van afval en het ruitensproeien eerst in de achteruitkijkspiegel te kijken. Ziet u een tweewieler, quad of trike achter u, wacht er dan even mee. Namens alle motorrijders, bedankt!