Wegenbouwers zijn grote tovenaars

Er wordt keihard gewerkt aan het Nederlandse wegennet. En als weggebruikers spuien wij hierover graag ons ongenoegen. De wegenbouwers moeten het daarbij ontzien. Kranten staan er vol van. Claxonneren, middelvinger opsteken, schreeuwen en - ondanks de snelheidsbeperkingen - vooral hard blijven rijden.
Onlangs reed ik op de motor over de A2 naar het zuiden, richting Maastricht. In de omgeving van Eindhoven werd het aanzienlijk drukker op de weg. Er wordt daar flink aan de weg getimmerd. Opvallend was, dat ondanks de drukte, het verkeer doorstroomde. Misschien niet zo snel als ik gewild zou hebben, maar toch.
Ook op de A2 tussen Amsterdam Utrecht - daar waar de A2 de N201 kruist - wordt hard gewerkt aan wegverbeteringen. Een viaduct moet daar plaatsmaken voor twee nieuwe. En dan zijn er de werkzaamheden op verkeersplein Holendrecht en de klus bij Abcoude waar nieuwe op- en afritten in combinatie met een nieuw viaduct worden aangelegd. Zo zijn er nog enkele gigantische projecten aan te wijzen. Plots realiseerde ik mij dat op ieder project hardwerkende wegenbouwers hun uiterste best doen. Niet alleen de mannen die het asfalt leggen en de vangrail plaatsen , maar ook ingenieurs, viaductenbouwers, machinisten, plaatsers van de verkeers- en routeborden enz. enz. Tot de verkeersregelaars aan toe. Wat mij daarbij het meest opvalt is de creativiteit die de wegenbouwers tentoonspreiden. Het is indrukwekkend te zien hoe de werkzaamheden in etappes worden uitgevoerd. Viaducten, wegen, vangrail, verlichting, wegbewijzering en waarschuwingsborden, worden aangelegd, geplaatst en afgebroken terwijl het verkeer rustig door kan rijden. Op- en afritten blijven bruikbaar voor het verkeer. De rijstroken zijn soms wat maller maar de gehele route blijft vaak zijn oorspronkelijk aantal rijstroken behouden.vOnze wegenbouwers zijn grote tovenaars. Een opdracht uitvoeren en gelijktijdig het verkeer doorgang laten vinden. Chapeau!

Overheid jaagt motorrijders de auto in

Motorrijden wordt steeds populairder. Inmiddels zijn we in dit land met zo'n 700.000 mensen die het gevoel van vrijheid omarmen. Ik vraag me echter af hoe lang zij nog van dat gevoel kunnen genieten, want ik heb het idee dat de wegbeheerders in Nederland niet erg zijn gesteld op de motorrijders. Dagelijks rijd ik zelf op mijn motor - een BMW R1100RT - zo'n 11 kilometer over de drukke provinciale weg N201. Niet omdat ik het elke dag weer een feest vind, maar vanwege de bittere noodzaak. De N201 is geen autoweg. Het is een gewone drukke tweebaans provinciale weg. Iedereen uit mijn omgeving die op Schiphol of bij de Aalsmeerse bloemenveiling werkt, kan niet anders, dan met eigen vervoer reizen. Vanuit de provincie Utrecht is het namelijk onmogelijk om met het openbaar vervoer om 6 uur in de ochtend op tijd op je werk te zijn. Om die reden kiezen de meeste voor de auto. Met als gevolg, flinke files in de ochtend- en avondspits. Ik heb nog de keuze. Maar het ligt voor de hand om niet met de auto te reizen. De vraag is echter hoe lang ik dit nog kan volhouden. De voordelen van het motorrijden worden kilometer voor kilometer door de overheid weggevaagd. Een voorbeeld: tussen Aalsmeer en de A2 - een afstand van zo'n 20 kilometer - is de onderbroken middenstreep op deze tweebaansweg vervangen door twee ononderbroken strepen. Inhalen is voor de motorrijders hierdoor onmogelijk zonder een overtreding te begaan. Tenzij de, in te halen, automobilist zo vriendelijk is uiterst rechts te gaan rijden en ruim baan te maken. Inhalen mag, zolang je maar niet over de doorgetrokken streep rijd. Doordat in het hele land steeds vaker twee ononderbroken lijnen naast elkaar worden gelegd is iedere rijbaan smaller geworden. De mogelijkheid om voor een motorrijder een gaatje te maken is daarmee kleiner geworden. Hiermee is mijn verhaal nog niet af. Niet alleen motorrijders kunnen moeilijker inhalen. Ook automobilisten zijn steeds vaker verplicht achter brommobielen, tractoren, combines en andere rijdende werktuigen te blijven hangen. In het gunstigste geval rijd je achter een brommobiel. Die mag nog 45 km/u. Landbouw voertuigen blijven op max. 25 km/u steken zolang de bestuurders zich aan de wet houden. Met al die - dubbele - doorgetrokken strepen en langzaam verkeer kom ik met mijn motor vaak niet boven die 25 km/u uit. Een snelheid om gek van te worden. Vooral achter en naast de uitlaten van de vrachtauto's. Ik denk dat ik voor het woon- werkverkeer maar weer de auto pak. Dan worden de files wel langer maar zit ik in ieder geval droog en warm. Overheid bedankt.

Tractor-rijbewijs? Camile denk nog eens na!

Een BE-rijbewijs voor tractoren. Goed idee? Nee! Weer een staaltje van kortzichtig Nederlands denken. Heeft Camiel Eurlings dan helemaal niets geleerd? Heeft hij geen adviseurs? Neem de wetgeving van de scootertjes. Bestuurders van scootertjes die niet harder kunnen dan 25 km/u hoeven geen helm te dragen. Dus wat doet de jeugd? Ze kopen een snorfiets, voeren hem op en er hoeft geen helm gedragen te worden. Zo ken ik meer voorbeelden. En hoe gaan we straks om met de shovels, dumpers, combines, maaimachines en andere rijdende werktuigen. Geldt daar straks dezelfde regeling voor. Mag je daar op 16 jarige leeftijd gewoon in rijden? Zolang je maar niet sneller dan 25 km/u gaat? Met deze voorgestelde wetgeving blijven we te maken hebben met jeugdige en speelse bestuurders. Wat namelijk te denken van de jongens en meisjes tussen 16 en 18 jaar die autootjes ombouwen tot landbouwvoertuigen, Hun school en dancing bezoeken met tractor en 25 km/u-autootje. Dat kan dan nog steeds. Terwijl dit juist de meest gevaarlijke groep tractorbestuurders is. En wat denkt de minister van de technische staat van de landbouwvoertuigen. Tractoren en rijdende werktuigen hebben geen APK-plicht. Dagelijks zie ik combinaties rondrijden zonder remlichten, richtingaanwijzers, geroeste chassis, half gare remmen en scheuren in de banden. Van minister Eurlings mag deze groep straks sneller rijden dan 25 km/u. Als ze maar een rijbewijs hebben. Dat het chassis bezwijkt onder de lading maakt niet uit. Wat is dan de winst, zo vraag ik mij af. Waarom zou je iemand van 16 laten rijden op een tractor met twee aanhangwagens met daarin tonnen aan bieten of aardappelen zonder rijbewijs. Terwijl iemand van 18 jaar en ouder straks wel een rijbewijs heeft. Een levensgevaarlijke situatie gaat hier ontstaan. Hiep hoi, de snelheid gaat omhoog op provinciale wegen. Blijft de vraag hoe onze politie dit moet gaan controleren. Tenslotte komt er slechts af en toe een tractor voorbij. Eerst moet de dienstdoende agent meten wat de snelheid is voordat hij naar een rijbewijs kan vragen. En als de snelheid gemeten wordt moet dat natuurlijk wel met een geijkte meter, bediend door een agent met een certificaat.
Minister en VVN, denk er alsjeblieft nog eens over na. Ik heb een voorstel: iedereen die een tractor bestuurt moet een rijbewijs hebben. Ongeacht de snelheid. Of het nu een bromfiets (AM) is of één van een auto (B). De bestuurder heeft in ieder geval aangetoond dat hij de verkeersregels kent. Wil de bestuurder een aanhangwagen voortrekken zal een E- rijbewijs overlegd moeten worden. Makkelijk te controleren en echt veiliger. En zolang er geen APK plicht is zou ik de maximum snelheid gewoon op 25 km/u houden.

Veilig Verkeer Nederland snakt naar oplossing bij scholen

Wonen de mensen van Veilig Verkeer Nederland (VVN) soms op Mars? Waarschijnlijk wel. Weer ontvingen we een ideetje van de club. "Het is verkeerschaos bij de scholen, creëer dus een autovrije zone". Volgens mij creëren wij hiermee een regelrechte schijnveiligheid. Het is natuurlijk meer dan triest dat er jaarlijks jonge slachtoffertjes vallen. Maar los je dat op met een autovrije zone? Ik heb daar zo mijn twijfels over. Rond de aanvang en het einde van de schooltijden is het namelijk altijd een komen en gaan van nerveus autorijdende moeders en vaders. Even snel hun kind afzetten of oppikken. Het liefst zo dicht mogelijk bij school. Auto's worden op het trottoir of in het plantsoen geparkeerd. Alles lijkt geoorloofd omwille van de tijdwinst. Zo'n afzet/oppik-punt zal er altijd blijven bestaan. Ongeacht de afstand tot de school. In het meest gunstige geval heb je twee punten die even ver van school liggen. Vanaf deze punten zullen de kinderen zelf, zonder begeleiding, lopend verder moeten. Nu komt waar ik bang voor ben. Kinderen gaan tijdens deze wandeling spelen. Daar zijn het tenslotte kinderen voor. Alle toezicht mocht niet verder rijden en is weg. Vanaf nu is de kans ernstig aanwezig dat ze opeens de straat oplopen. Tenslotte is hen verteld dat er geen auto's mogen rijden op het laatste stukje naar school. Spelen dus. Maar wat te denken van de scootertjes, bromfietsen, brommobielen en tractoren die daar waarschijnlijk gewoon mogen blijven rijden. En ik gok zo maar dat de lijnbussen en vuilniswagens ontheffing gaan krijgen van de wegbeheerder. En dan zijn er nog van die ouders die omwille van tijdwinst de geslotenverklaringen zullen negeren. De kans op een prent is namelijk minimaal. En als je een prent krijgt is deze nog wel te betalen. Afhankelijk van het geplaatste bord zal de boete tussen de 60 en 90 euro liggen. Tel daarbij op dat onze politie echt geen tijd heeft om dagelijks alle toegangswegen bij alle scholen in de gaten te houden. Maar wat dan wel? Er zal toch echt iets beters bedacht moeten worden. Heeft u wel een echte oplossing? Reageer want VVN snakt naar een oplossing.

De geheimen van een privéchauffeur

Welke vent wil dat nu niet? Rijden in een grote, mooie auto. Vooral in BMW's uit de 7 serie en grote Mercedessen. En nog geld toe krijgen ook. Ik heb het zelf een tijdje mogen doen. In de periode dat ik zelfstandig werkte. Part-time in loondienst was voor mij een prima mogelijkheid voor wat betaalbare sociale zekerheid. Doorgaans reed ik dezelfde personen. Hierdoor ontstonden vertrouwensbanden. De een vertelde over zijn voorliefde voor klassieke Citroëns terwijl zijn vrouw tijdens een andere gelegenheid vol trots het zwembad in de privé-woning liet zien. Een ander, belast met de gulden/euro omwisseling, was bereid gratis te komen spreken bij mijn club van bevriende ondernemers, de Sales Men Club (SMC). Weer een ander zat liever naast me en praatte ronduit over zijn nieuwe vriendin, zijn ex-vrouw, gebitsproblemen en de zeilboot. Zo bemerkte ik al snel dat directieleden en ceo's ook maar gewone en vooral aardige mensen zijn. De beste herinneringen bewaar ik aan Jacq. K. Hij maakte zich ooit eens kwaad toen een van zijn medewerkers achteloos reageerde bij het verlies van een paar duizend euro. Die medewerker werd de les geleerd met de woorden "Weet je wel dat er in Nederland heel veel mensen zijn die daar meerdere maanden voor moeten werken? Kijk maar hoe je het in orde maakt, maar maak het in orde." Zulke woorden deden mij goed. Ik heb Jacq. een keer ongewild enorm laten schrikken. Op Valentijnsdag kreeg ik van Wendy, zijn vrouw, een verrassingsenveloppe mee. Rood van kleur met opgedrukte hartjes. Of ik die onderweg aan hem wilde geven. Natuurlijk wilde ik dat. Halverwege de ochtendrit, toen er achterin eventjes niet werd gelezen, besloot ik tot de overdracht. "Beste Jacq. , het is Valentijnsdag vandaag en ik heb wat leuks voor je", zei ik in mijn onschuld. Kijkend in mijn binnenspiegel zag ik zijn verschrikte, rood wordende, hoofd en had meteen door wat er misgegaan was. Even later, nadat hij de inhoud had gelezen, begreep hij hoed e vork in de steel zat. De oorspronkelijke gelaatskleur kwam zoetjes aan weer terug. Na verloop van tijd vertrouwden Jacq. en Wendy hun kinderen aan mij toe. Zo ontstaan momenten dat je toch een beetje deel uit gaat maken van het gezin. Dat gaf een gewaardeerd gevoel. Is er dan niets negatiefs te vertellen. Natuurlijk wel, maar dat doe je als privéchauffeur niet. Toen niet en ook achteraf niet.

Let op uw kinderen!

De schooljeugd worden door haar ouders weer het verkeer in geschopt. De vakantie zit er op. Het normale woon-werk verkeer komt langzaam op gang. De beroepschauffeur hoeft zich niet meer te storen aan het vakantieverkeer. En de caravanliefhebber op zijn beurt niet meer aan de vrachtauto. De meesten van ons gaan aan het werk om te sparen voor een volgende vakantie. Met als gevolg dat we de files weer tegemoet kunnen zien. We hoeven ons dan in ieder geval niet te storen aan die andere medeweggebruiker. Tenslotte staan we dan allemaal stil. Na onze vakanties worden we, zoals vorige jaren, geconfronteerd met spandoeken voorzien van de tekst: "De scholen zijn weer begonnen". Een vriend van mij maakte ooit eens de volgende, grappig bedoelde, opmerking toen hij die tekst las: "Gelukkig, dan zitten de kinderen veilig op school, hoef ik daar geen rekening mee te houden en kan ik gas geven." Maar daar gaat het spandoek natuurlijk niet over. Het is een verzoek aan ons, volwassen bestuurders, om rekening te houden met de schoolgaande jeugd. Uiteraard doet iedereen dat die ook maar een greintje verstand heeft. Tenslotte weten wij dat de jeugd bijna geen verkeersles meer krijgt op school en haar gedrag op de weg onvoorspelbaar is. Wij hebben uiteindelijk zelf ook deel uitgemaakt van die groep. Op de basisschool wordt nog net geleerd dat je de hand moet uitsteken bij het afslaan. En daar blijft het volgens mij ook bij. De kinderen kunnen daar zelf weinig aan doen maar wij als volwassenen wel. En dan met name de ouders van die kinderen. Het verbaast mij dat ouders kennelijk weinig op hebben met zaken waar ze wel degelijk iets aan kunnen doen. Scholieren op fietsen zonder licht of met slecht werkende remmen komen nog steeds voor. Maar het kan nog erger. De weg wordt ook dagelijks bevolkt door jeugd op opgevoerde scootertjes, brommobielen en tot langzaam verkeer omgebouwde personenauto's. Ik zie nieuwe scooters zonder spiegels, terwijl ze die vanaf 1 januari 2007 moeten hebben. En dan heb ik het nog niet over de gladde banden. Banden van scooters moeten een zichtbaar profiel hebben. (Een minimaal profiel staat nergens genoemd). En natuurlijk een goed werkende claxon. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wanneer u vader of moeder bent van een scholier is het volgende goed te weten. Verzekeringsmaatschappijen verhalen meer en meer de schade op de verzekeringsnemer wanneer er verwijtbaar gebreken, zoals achterstallig onderhoud, kunnen worden waargenomen. Hieronder valt dus ook het opvoeren van de scooter. Interpolis heb ik 3x per mail om een reactie gevraagd maar de verzekeraar durft dit kennelijk niet te bevestigen. Maak dus uw eigen afweging. En als ik nog een tip mag geven, zoek een motorrijschool bij u in de omgeving. Die kunnen uw kostbaarste bezit vast een paar uurtjes scooterles geven. Op die manier leren ze essentiële vaardigheden zoals sturen, remmen, bochten nemen en uitwijken.

Truckers maken er een poppenkast van

Vrachtwagenchauffeurs beginnen steeds meer op Jan Klaassen te lijken, die onnozele echtgenoot van Katrein uit de poppenkast. En niet vanwege het uiterlijk. Ik zie de chauffeurs namelijk steeds minder achter het stuurwiel van hun truck zitten. Op enkele uitzonderingen na die hun vak wél serieus nemen. En nu niet meteen boos worden want ik heb het hier niet over het rijgedrag. Daarover heb ik over het algemeen niet te klagen. Op de motor is het juist deze groep die tijdens het file rijden ruimte maakt. Deze mannen en vrouwen kijken prima in hun spiegels. Ik zou alleen nog wat vaker oogcontact met ze willen hebben. Maar dat is in veel gevallen een bijna onmogelijke zaak. De cabines van de mannen (ja meestal de mannen) worden regelmatig omgetoverd tot - laat ik het netjes houden - gezellige huiskamers. Compleet ingericht met een koffiezetapparaatje om onderweg een bakkie te kunnen doen en met vaantjes en vlaggetjes uit allerlei Europese landen achter de voorruit. Merkschildjes of bijna echte Spaanse stierenvechters speren in de hoek achter diezelfde voorruiten. En niet te vergeten die vreselijke naamborden, waarop staat te lezen hoe vrouw, vriendin, kinderen en kleinkinderen. Soms zie je er zelfs eentje rijden die vindt dat hij ons duidelijk moet maken dat hij opa is geworden. Bleef het hier maar bij. Maar het kan namelijk nog erger. Er zijn er bij die ons willen laten weten dat ze het christelijke geloof aanhangen. Een groot kruis, het liefst voorzien van rode of blauwe ledverlichting, prijkt dan achter de voorruit. Toe maar, het zal er wel bij horen. Weet u wat ik het aller-, allerergste vind? Dat zijn die overgordijntjes achter de zijruiten, met of zonder sierkwastjes. U kent ze vast wel. Die gordijntjes hebben absoluut hun nut om tijdens het slapen de cabine te verduisteren. Maar om je tijdens een rit achter zo'n gordijntje te verstoppen kan echt niet. Het komt de veiligheid op de weg niet ten goede. Het is niet alleen onverantwoord maar ook onbegrijpelijk. Terwijl de autofabrikanten er, omwille van de verkeersveiligheid, juist van alles aan doen om de raamoppervlaktes in de cabines zo groot mogelijk te maken. Dat zou je als chauffeur toch eigenlijk ook het liefst moeten willen. Door al die feestartikelen wordt het percentage vrije zicht weer drastisch naar beneden gebracht. Vrachtwagenchauffeurs en de overige verkeersdeelnemers moeten elkaar kunnen zien. Daar mag geen theatergordijntje tussen hangen. Tenzij het vak van beroepschauffeur één grote poppenkast blijkt te zijn. En dat lijkt me niet. Het is een serieus beroep.